Ρομαντικός Επίλογος

Μὴ μὲ διαβάζετε όταν δὲν έχετε
παρακολουθήσει κηδείες αγνώστων

ή έστω μνημόσυνα.

Όταν δὲν έχετε
μαντέψει τὴ δύναμη
ποὺ κάνει τὴν αγάπη
εφάμιλλη του θανάτου.

Όταν δὲν αμολήσατε αϊτὸ τὴν Καθαρὴ Δευτέρα
χωρὶς νὰ τὸν βασανίζετε
τραβώντας ολοένα τὸ σπάγγο.

Όταν δὲν ξέρετε πότε μύριζε τὰ λουλούδια
 ο Νοστράδαμος.

Όταν δὲν πήγατε τουλάχιστο μιὰ φορὰ
στὴν Αποκαθήλωση.

Όταν δὲν ξέρετε κανέναν υπερσυντέλικο.

Αν δὲν αγαπάτε τὰ ζώα
καὶ μάλιστα τὶς νυφίτσες.

Αν δὲν ακούτε τοὺς κεραυνοὺς εὐχάριστα
οπουδήποτε.

Όταν δὲν ξέρετε πως ο ωραίος Modigliani
τρεις η ώρα τὴ νύχτα μεθυσμένος
χτυπούσε βίαια τὴν πόρτα ενὸς φίλου του
γυρεύοντας τὰ ποιήματα του Βιγιὸν
κι άρχισε νὰ διαβάζει ώρες δυνατὰ
ενοχλώντας τὸ σύμπαν.

Όταν λέτε τὴ φύση μητέρα μας καὶ όχι θεία μας
 

Όταν δὲν πίνετε χαρούμενα τὸ αθώο νεράκι.

Αν δὲν καταλάβατε πως η Ανθούσα
είναι μάλλον η εποχή μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ
ΧΡΩΜΑΤΑ

Μὴ μὲ διαβάζετε
όταν
έχετε
δίκιο.

Μὴ μὲ διαβάζετε όταν
δὲν ήρθατε σὲ ρήξη μὲ τὸ σώμα...

Ώρα νὰ πηγαίνω
δὲν έχω άλλο στήθος.

Νίκος Καρούζος 

Γαλάζια Σπλάγχνα

Κάτοικε του ονείρου
μαζεύω τη φωνή μου από κάθε άκρη
και το υπόλειμμά της αυτό στη σινδόνη των δέντρων
κι εκείνο κει ψηλά στο σκουριασμένο βράχο
όπου οργίζεται ο γερο-κόρακας

συγκεντρώνομαι
για τη μεγάλη αποκάλυψη

ρίχνω στον άνεμο μακρόσυρτη αγάπη:

Την θέλω εγώ την απελπισία μου
δεν την ανταλλάσσω με θαλπωρή άλλη
έχασα.

Μα χάνουν και τα άνθη
 τα άνθη ανοίγουν το μοναδικό παράθυρο...

Κάλλιο να πλανηθεί ο χαρταετός μου
δε θέλω πια ν' αγγίξω τα χρώματά του
κλείνω τα μάτια μου για να δω.

Είναι η φωνή που με διασχίζει
κι άλλοτε που χτυπά στον άκμονα
χίλιες φορές.

Είναι η φωνή από ένα βάθος:

Για πάντα να μην έχεις
τίποτα για τ' αληθινά χέρια
μονάχος
ανήμπορος εκστατικός
σ' αυτή την άξαφνη γιορτή του δευτερολέπτου
που παραδίδεται ο κόσμος. 


Νίκος Καρούζος